Lunarlites Disco Inferno, nee dit is geen wijze Latijnse oneliner en ook geen Gouwe Ouwe. Het is veel meer dan dat….. het is de stamboom naam van Damon. Een wel hele knappe 17 maanden jonge Australian Shepherd. En ook al komt hij uit een showlijn (zoals dat heet) die naam is eigenlijk alleen maar een beetje voor de sier. Want Damon en zijn eigenaar Linda, zijn niet zo van het showen en kunstjes doen. Damon is gewoon een lekkere jonge hond die heerlijk de ruimte krijgt om zijn hondending te doen. Hoewel hij het wel heel goed zou kunnen, want leergierig is hij zeker. Spelletjes doen en samen activiteiten ondernemen, die hem uitdaging geven en helpen bij zijn ontwikkeling, vindt hij fantastisch. En dat gebeurt dan ook volop. Door samen met hem te trainen en aan diverse activiteiten mee te doen, mantrailing/vlaktezoeken, hoopers, verandert Damon van een onzekere hond in een zelfverzekerde, stabiele hond. Hij krijgt duidelijkheid, steun en zekerheid van Linda en dat maakt dat hij haar volledig vertrouwt. Nu al een sterke band, die alleen maar sterker wordt naarmate Damon volwassen wordt.

De shoot van gisterenavond hielden we op plek waar veel andere honden worden uitgelaten. Honden mogen er ook los. Er was dus erg veel afleiding voor Damon. Maar Damon maakte zich niet druk. Bleef op vraag van Linda keurig op zijn plek, vlakbij haar, en observeerde zo van een afstand wat er allemaal voorbij kwam. Een strakke blik vooruit en het neusje in de lucht om informatie op te snuiven. Hij was zelfverzekerd genoeg om het gewoon te laten gebeuren. Te vertrouwen op Linda. Zegt zei dat het goed komt, dan komt het goed. Ik was er erg van onder de indruk. Zo’n stabiele vrolijke flierefluiter, een swing in het veld (om toch even eer te doen aan z’n stamboom naam 😉 ) en dat met 17 maanden.

Maar Damon neemt zijn activiteiten ook uiterst serieus. Neem nu dat mantrailing. Het zoeken van “vermiste” mensen door het volgen van een menselijk geurspoor. Dat is serious business, en dat weet Damon ook.  Terwijl ik op de grond lag, stond hij wel drie keer naast me te blaffen om aan te geven dat hij me had gevonden….de lieverd. Ook al had ik niet echt de intentie om mezelf heel goed te verstoppen..hahaha, neemt niet weg dat deze knappe jongen zeer toegewijd is aan zijn taken en aan Linda. En wat ik vooral belangrijk vind, dat hij er zichtbaar veel plezier aan beleefd.

Die Damon…..die kom er wel!